Met verslagenheid moeten wij mededelen dat op maandag 23-06-2025 ons lid van verdienste en paukenist, Paul de Wit is overleden. Afgelopen maandag vond in de St. Gertrudis kerk te Wijlre de uitvaart met schutterseer plaats.
Onze voorzitter Leon Heijnen eerde Paul in een emotionele toespraak. Een samenvatting daarvan kunt u hieronder lezen.
Paul, een kleine 20 jaar geleden brengt de liefde voor Katja je vanuit Sittard naar Wijlre. Je bent vanaf het begin zeer geïnteresseerd in alle verenigingen van het dorp die muziek maken, maar er is iets in de schutterij dat je bijzonder aanspreekt. Toch duurt het heel lang voordat er serieus wordt nagedacht over een vervolg van jouw muzikale carrière. Twijfel die wordt ingegeven door ervaringen uit het verleden waar je hobby’s, sporten en met name muziek maken, al je vrije tijd in beslag namen en dat wil je absoluut niet meer. Hobby’s ok, maar niet ten koste van alles, én het moet gezellig blijven. Het muzikale talent was blijkbaar aangeboren want je vader bespeelde het kerkorgel. Jouw muzikale passie ging eerst uit naar het slagwerk maar later ontwikkelde je zelf de vaardigheden voor orgel/keyboard en zelf blaasinstrumenten. We maken een sprong naar 2015. Op de vrijdag voor Pinksteren wordt zoals altijd de koningsden opgezet bij de nieuwe schutterskoning. Dat jaar is de woning van Jean Peerboom de plek waar de schutters verzamelen om de ceremonie van het den planten in ere te houden. Als schoonzoon van Jean en Annemie is Paul aandachtig toeschouwer en hij raakt in gesprek met John Sleijpen, onze huidige tamboer-maître. Wat de 2 bespreken weten we niet maar een paar weken later is Paul schutter. Nog niet officieel, want dat kan pas na instemming van de algemene ledenvergadering en die is pas over meer dan een half jaar. Paul bezoekt een repetitie van de drumband en al snel is iedereen overtuigd dat we niet alleen een begenadigd tamboer kunnen binnenhalen maar ook een bijzonder prettig persoon. Door zijn ervaring kan Paul alle slagwerk bespelen maar de grootste behoefte binnen de drumband is een tamboer voor de paukentrom. “Pauken-Paul” zal vanaf dan een begrip in de schutterij zijn. Al snel weet je de sympathie van de andere drumbandleden te winnen, natuurlijk door je muzikale talent maar ook door de rust die je uitstraalt, je voor ons dorp aparte accent en je heerlijke humor. Binnen enkele weken hoor je er helemaal bij en je “doe mij een sjoeske aub Gerda” wordt een klassieker op de vrijdagavond in het schutterslokaal. Het definitief lid worden van de schutterij is slechts een formaliteit want iedere schutter heeft inmiddels Paul leren kennen en weet dat hij een waardevolle toevoeging voor de Wijlrese schutterij is. Je bent er vanaf dan eigenlijk altijd, op de vrijdag voor de repetitie van de drumband of als de schutterij je nodig heeft, om uit te trekken, als er gewerkt moet worden of gewoon als het gezellig is. Bijna 3 jaar geleden krijg je verschrikkelijk nieuws te horen, je bent ziek, maar het ziet het ernaar uit dat de kans op volledig herstel groot is. Er wordt een behandelprogramma opgesteld, maar je bent ogenschijnlijk maar met éen ding bezig, hoe kan ik zo snel mogelijk weer aansluiten bij de drumband en dus de schutterij. Eind vorig jaar moest je met pijn in je hart erkennen dat je vanaf dit jaar niet meer geüniformeerd met de schutterij zou kunnen uittrekken. Het siert je enorm dat je je toch nog voor de schutterij en met name de drumband verdienstelijk wilt maken. Indien maar enigszins mogelijk ben je er op vrijdagavond en probeerde je de tamboers nog wat van je grote talent over te brengen. Ondanks dat je nog pas 10 jaar lid was stemt de algemene ledenvergadering er unaniem mee in om je voor alles wat je voor St Maternus hebt betekend te benoemen tot Lid van Verdienste. Kermiszaterdag zijn we voor de laatste keer bij je. Ons traditionele rondje door het dorp voert langs je huis en we worden onthaald met een koud biertje. Als dank voor het gebaar van de schutterij naar jou toe (Lid van Verdienste) wil je nog eenmaal wat terugdoen voor de schutterij.
Het verschrikkelijke nieuws komt desondanks nog onverwacht. Je hebt het gevecht voor het leven verloren maar voor ons ben je altijd een winnaar.
Katja, Saskia en Thom, Annemie en Jean, familie en vrienden, schuttersvrienden, heel veel sterkte bij het verwerken van dit immense verlies.
